I am very happy that I am in Damascus. I feel intimacy towards this city and Syria in general, especially as it is a friendly country. Syria has always been and will continue to be an integral part of the Armenian-Arab cultural and historical sphere. With Syria we have centuries old relations. 

 

The Armenian population has lived in Syria since unmemorable times and has developed very active presence in both the past and present, in political, trade, economical and cultural fields.

 

 

I have always mentioned in my interviews that despite the immense problems that we were facing during the early 1990s, we managed to overcome the crisis situation and with the help of the community here, we established two diplomatic centers, Embassy in Damascus and Consulate in Aleppo, the third of such instance in our diplomatic reality after the United States of America and the Russian Federation.  

 

The bilateral relations had a very intensive beginning. There were highest level delegations, exchange of visits, etc. The legal-contractual field was almost completely covered, but in recent years, we might say, a certain drop of cooperation between the two countries was recorded, especially - I have to underline - in the trade sector, although Syria is one of the geographically closest countries to Armenia, but, sadly, the exchange between the two countries is at the level of only two million dollars annually. The overall situation as explained above worries the leadership of our countries. Both Presidents have mentioned this fact and asked me to move forward to change the situation, especially in view of the friendship between the two countries. I have been appointed to my position here to make this idea work. I have specific recommendations from the authorities in Armenia, primarily from His Excellency the President Robert Kocharian, who has recommended to do whatever possible to raise the level of the relationship.    

 

The works have started in this direction. I am here for one and half month now*, during which, I presented my credentials to His Excellency President Dr. Bashar Al Assad on 7th October 2007, five days after my arrival, and since then my official tenure has started.

 

During this short period of time I had several meetings with members of the Syrian government, including Vice President Dr. Najah Al Attar. These meetings will naturally be continued, but on the same time I am trying to cover the whole country, without limiting myself to Damascus. Already I have visited Aleppo and met with the Governor and with various Armenian organizations and representatives of spiritual and civil society.

 

 

I will have a special visit to the monument of our martyrs. I will certainly visit also our churches and meet with members of Armenians associations in the region. I would like to listen to the people, understand how they live and what they think about their country, what plans they have in their minds, what suggestions they would make. In other words, I am trying to have all-around approach to all subjects and provide possible solutions in due course.

 

Listen

High honors have been bestowed upon me by the Syrian government and I have felt the warmth of this country and the very kind attitude of its political leadership in the person of President Bashar Al Assad. His Excellency highly appreciates the role of the Armenian community in Syria and has very serious approach regarding the Syrian-Armenian cooperation. Therefore the political will is there from both sides, there is a fertile soil to develop the cooperation, and we, the diplomats, should take advantage of these favorable circumstances and turn all expectations into reality, for the benefit of our both countries and peoples.  

 

 

 

 

Read also:

Ambassador Poladian awarded “Independence Order”
 

---

 

 

Տեսակցութիւն Դեսպան Դոկտ. Արշակ Փօլատեանի հետ՝ Դամասկոսի մէջ

 Listen

 

Շատ շնորհակալ եմ։ Շատ ուրախ եմ, որ կը գտնուիմ Դամասկոս։ Ինծի համար շատ հոգեհարազատ է Դամասկոսը, ընդհանրապէս Սիրիան, նախ որպէս, առաջին հերթին, բարեկամ երկիր։ Սիրիան միշտ եղել է ու կը մնայ հայ-արաբական պատմամշակութային տարածքի անբաժանելի մաս, որի հետ մենք ունեցել ենք դարաւոր կապեր, ամենավաղ շրջանից։

 

Հայութիւնը հաստատուել է այստեղ անյիշելի ժամանակաշրջանից եւ շատ ակտիւ գործունէութիւն ունեցել է թէ՛ անցեալում եւ թէ՛ ներկայում, երկրի քաղաքական, արեւտրա-տնտեսական եւ մշակութային կեանքի մէջ։

 

Հաշուի առնելով այս երկրի կարեւորութիւնը Հայաստանի անկախութիւնից յետոյ, դեռեւս առաջին դեսպանութիւններից մէկը Հայաստանի կառավարութիւնը հիմնեց Դամասկոսում 1992 թուականի Նոյեմբեր ամսին, իսկ հաշուի առնելով համայնքի ներկայութիւնը եւ շատ կարեւոր դերակատարութիւնը երկրի կեանքին մէջ՝ հիմնադրեցինք գլխաւոր հիւպատոսութիւն Հալէպում 1993 թուականի Մարտ ամսին։

 

Ես բազմիցս յիշել եմ իմ հարցազրոյցներում, որ Սիրիան աշխարհում երրորդ երկիրն է, որտեղ մենք, չնայած ունենալով բազմաթիւ դժուարութիւններ Հայաստանի համար 90ական թուականների սկիզբներին՝ ճգնաժամային այդ պայմանները յաղթահարելով եւ անշուշտ գաղութի աջակցութեամբ, Սիրիան աշխարհում երրորդ երկիրն է, որտեղ ունենք դիւանագիտական երկու հիմնարկներ, կառոյցներ՝ դեսպանութիւն Դամասկոսում եւ գլխաւոր հիւպատոսութիւն Հալէպում՝ Միացեալ Նահանգներից եւ Ռուսաստանից յետոյ։

 

Listen

 

Երկ-կողմանի յարաբարութիւնները բաւական բուռն սկսեցին։ Եղել են ամենաբարձր աստիճան պատուիրակութիւններ, փոխ-այցելութիւններ, իրաւապայմանագրային դաշտը, ըստ էութեան, ամբողջութեամբ ծածկուած է եղել, բայց վերջին տարիներին, որոշակի, կարելի է ասել, ինչ-որ անկումային վիճակ նկատուել է մեր երկու երկրների համագործակցութեան մէջ, յատկապէս, առաջին հերթին, նկատի ունեմ, առեւտրի բնագաւառի մէջ, թէպէտ եւ տարածքային առումով Սիրիան Հայաստանի ամենամօտ երկրներից է եւ փոխադարձաբար, բայց, ըստ էութեան, եղած համագործակցութիւնը տարեկան մօտ երկու միլիոն տոլար կը կազմէ ընդամէնը։ Սա անշուշտ բաւական մտահոգում է ե՛ւ Հայաստանի իշխանութիւններին ե՛ւ սիրիական իշխանութիւններին եւ ընդհանուր այս վիճակը, որ ես վերեւում նշեցի, իսկապէս մտահոգում է մեր երկու երկրների քաղաքական ղեկավարութեանը, երկրների առաջին դէմքերին՝ նախագահներին, որոնց հետ իմ հանդիպումների ժամանակ ուղղակի իրենք այդ փաստը յիշատակել են, որ պէտք է տեղից շարժել, հաշուի առնելով որպէս բարեկամ երկիրներ, այդ վիճակից դուրս բերել։ Եւ այդ առաքելութեամբ եմ ես նշանակուել։ Կոնկրետ յանձնարարականներ ունեմ Հայաստանի իշխանութիւններից եւ առաջին հերթին Վսեմաշուք Նախագահ Պրն. Ռոպերտ Քոչարեանից, որ հնարաւորինս պէտք է ձգտել բարձրացնել յարաբարութիւնների մակարդակը մեր երկու երկրների միջեւ։

 

Այդ ուղղութեամբ արդէն, ըստ էութեան, աշխատանքները սկսուել են։ Փաստօրէն ամիսումէկ է որ ես գտնւում եմ երկրում, որի ընթացքում, հասնելուս պէս հինգ օր յետոյ, Հոկտեմբերի 7-ին, հաւատարմագրերը յանձնեցի Նորին Վսեմութիւն Նախագահ Դոկտ. Պաշշար Ալ-Ասատին, որտեղից եւ սկսուեց իմ պաշտօնական գործունէութիւնը։

 

Այս կարճ ժամանակահատուածում բաւական մի շարք հանդիպումներ եմ ունեցել սիրիական կառավարութեան անդամների հետ, Սիրիայի Փոխ-նախագահ Դոկտ. Նաճահ Ալ-Աթթարի հետ։ Այդ հանդիպումների շարքը անշուշտ պիտի շարունակուի, բայց միաժամանակ փորձում եմ ամբողջ երկիրը, ընդհանուր առմամբ, ծածկել՝ հանդիպումներ ունենալ ո՛չ միայն կենդրոնում, միայն սահմանափակուել Դամասկոսով, նաեւ նահանգները ուզում եմ այցելել։ Արդէն Հալէպի նահանգ եմ եղել՝ Հալէպի Նահանգապետի հետ եմ եղել, գաղութի տարբեր-տարբեր միութիւնների, մեր հոգեւոր իշխանութեան ներկայացուցիչների եւ աշխարհիկ իշխանութեան ներկայացուցիչների հետ արդէն հանդիպումներ եմ ունեցել։

 

Վաղը, ըստ էութեան, սկսում է իմ Ճազիրայի այցելութիւնը՝ Հասաքէյի նահանգ եւ Տէր Զօր, որտեղ ծրագրւում են իմ հանդիպումները նահանգապետերի հետ։

 

Առանձին այցելութիւն պիտի ունենամ մեր նահատակների յուշարձանը, անշուշտ մեր եկեղեցիները, մի շարք հանդիպումներ պիտի ունենամ միութենականների հետ այդ տարածաշրջանին մէջ։ Ուզում եմ լսել մարդկանց, ուզում եմ իմանալ մարդիկ ինչպէս են ապրում , ինչ են մտածում իրենց երկրի մասին, ինչ ծրագիր ունեն, ինչ առաջարկութիւններ ունեն։ Մի խօսքով ամբողջութեամբ փորձում եմ բազմակողմանի խնդիրներին մօտանալ եւ հնարաւոր լուծումներ տալ ժամանակի ընթացքում։

 

Listen

Սիրիայի կառավարութեան կողմից արժանացել եմ ամենաբարձր մակարդակի պատիւների, զգացել եմ այս երկրի ջերմութիւնը եւ քաղաքական ղեկավարութեան ի դէմս Նախագահ Պաշշար Ալ-Ասատի շատ արտակարգ ջերմ վերաբարմունքը նախ եւ առաջ գաղութի նկատմամբ ամենաբարձր գնահատականներ են արտայայտել, բաւական լուրջ վերաբերում են հայ-սիրիական համագործակցութեան, այնպէս որ կայ կամք բոլորի կողմից, մեր քաղաքական ղեկավարութեան կողմից, կայ պարարտ հող, բարենպաստ հող համագործակցութիւնը զարգացնելու, իսկ մեզ դիւանագէտներիս մնում է օգտագործել այդ հանգամանքը եւ այդ ամէնը իրականութիւն դարձնել, ի շահ մեր երկու երկրների եւ մեր երկու ժողովրդների։