Middle East Armenian Portal
Home   News   Forums Articles Directory Links Downloads Photos Services Events Calendar About us  
Archives
News > Pan-Armenian News > Vahe Berberian: The MAN with the contagious smile


An interview with novelist, dramatist, artist and comedian/actor Vahe Berberian.

Interviewed by Nanor Mikayelian

Azad-Hye

-Hagop Baronian says that crying over our flaws is the biggest flaw of all. Do you agree?

I don't know in what context Baronian said this, but I believe that owning up to our mistakes and doing something to fix them is very important. It would probably be better if we did something without crying. Anyways, with or without crying, doing something to fix the flaw is what counts.

-Who do you prefer to be like in real life? Baronian's "Melidos Agha", who is so polite that he ends up hurting himself or like Moliere's "Misanthrope", who is so blunt that he ends up hurting everybody else?

I believe that being extremely frank can serve only one's own interests. Everybody can offend people with the excuse of honesty. It requires courage, but it lacks nobility or thoughtfulness, which are as important. 
I believe that an artist should be as honest as possible when it comes to his art, as for society and the people who surround him, he should be as polite as one can be.

We have all witnessed the consequences of Baronian's politeness. When I was in Istanbul, I wanted to visit his tombstone, but no one seemed to know where he was buried. Priests had refused to formally bury him. Can you imagine?

-Is it the result of this honesty that in most of your shows you include really daring jokes about every kind of people and everything including God? Don't you think that certain people would find it offensive?

I'm aware that certain people would get hurt, but if I restrict myself and think of whom I will offend with every single joke, I'd rather quit my job, because there's always someone who won't get or like the joke.

-The renowned Russian writer Chekhov says that only people with a sense of humor can understand the depth of his tragedies. Did you also choose humor because your share of distress was great?

Most probably. There's great truth in Chekhov's saying. I also believe that the opposite is true as well. Only people who have a profound understanding of tragedies can appreciate my humor completely. I've always said that if I didn't have any pain, I would have no reason to turn to laughter.

I know this may sound harsh, but if you had to choose to give up one of your talents, which one would that be and why?

With great difficulty and pain, I would have to say acting. Because painting and writing are a must for me to cleanse my inner world.

If you found Aladdin's lamp, what would your three wishes be?

-Health
-Enough money to make those around me happy.
-And for my final wish, I'd ask for a few more of those lamps.

Whose opinion matters more regarding your writings, paintings and acting? The critics' or the spectators'?

The spectators' of course. Always the spectators'. And to be more honest, I can say that throughout the years, you make some good friends, whom you really respect and whose opinions you trust. So it's their opinion that matters the most.

There's an English saying: "If you run after two sheep, you'll catch neither". You are living proof of the exact opposite. How can you be successful in more than one field at the same time?

Yes, there's the Armenian version as well. My father used to say that if you put two different meals in front of the donkey, it would starve to death. There's some truth to this. But if you are as stubborn or as "hungry" as I am, you would eat them all up. Speaking of art, sooner or later you realize that all forms of art complete one another. In a word, if you'd like to become an astronaut and a dentist, your life would get much more difficult.

It seems like you know the Armenian history so well and you are an ardent reader in general. How can you encourage the young today to read books despite all the distracting technology?

Yes, I'm an ardent reader. Reading is my greatest joy. I don't know if I have a good answer to your question. I can only say that if you give them a good book, an interesting one, they will definitely read it. What's important though is that love towards reading should be implanted in them during childhood. The moment the baby is born, he/ she should get to know what books are and what book culture is. He/she should be surrounded by books from day one. 

In Mikayel Manvelian's famous novella "The Clown", after making thousands of people laugh, the joker goes to see a psychiatrist, because he is so depressed. Is making people laugh gratifying or exhausting?

Well, both. Making people happy is definitely one of the most difficult things. That's why it is both gratifying and exhausting at the same time.

END OF THE INTERVIEW

May the art that you make and the laughs that you create, circle back to you -just like a boomerang- and fill your life with great joy. 

Photos by Mher Vahakn  


TEXT IN ARMENIAN

Վարակիչ Ժպիտով ՄԱՐԴԸ
 
Հարցազրոյց` վիպագիր, թատերագիր, գեղանկարիչ եւ կատակերգակ / դերասան Վահէ Պէրպէրեանին հետ:

Հարցազրոյցը վարեց ու անգլերէնի վերածեց Նանոր Միքայէլեան

Ազատ-Հայ

-Յակոբ Պարոնեան կ՛ըսէ, թէ թերութիւններուն վրայ լալը թերութիւններուն մեծագոյնն է. Համաձա՞յն էք:

Չեմ գիտեր թէ Պարոնեան ի՞նչ context-ի (ընդհանուր բնագրի) մէջ ըսած է այս խօսքը, բայց կը կարծեմ, որ թերութիւններուդ գիտակցիլը եւ այդ ուղղութեամբ բան մը ընելը շատ կարեւոր է: Հաւանաբար առանց լալու բան մը ընելը աւելի լաւ է. Ամէն պարագայի, լալով` թէ ծիծաղով, կարեւոր է, որ թերութիւնները ուղղուին:
 
 -Կեանքի մէջ կը նախընտրէք Պարոնեանի Մելիտոս Աղային նման քաղաքավար ըլլալ եւ վնասները կրե՞լ, թէ Մոլյէրի Միսանթրոփին նման ըլլալ չափազանց անկեղծ՝ թէկուզ վիրաւորելու աստիճան:

Ես կը կարծեմ, որ ծայրայեղ անկեղծութիւնը միայն ինքզինք հանգստացնելու կը ծառայէ: Ամէն մարդ կրնայ անկեղծ ըլալու պատրուակով աջ- ձախ վիրաւորել: Ատոր մէջ քաջութիւն կայ, բայց ազնուութիւն կամ փափկանկատութիւն չկայ, բան մը որ նոյնքան կարեւոր է: Այնպէս որ, իմ կարծիքովս, արուեստագէտ մը պէտք է իր արուեստին մէջ կարելի եղածին չափ անկեղծ ըլլայ, բայց ընկերային միջավայրին մէջ, իր շուրջիններուն հետ կամ իր անձնական յարաբերութիւններուն մէջ՝ կարելի եղածին չափ քաղաքավար:

Ամէն պարագայի, տեսանք Պարոնեանի "քաղաքավարութեան" հետեւանքները: Երբ Պոլիս էի, ուզեցի իր շիրիմին այցելել.Մարդ չէր գիտէր ուր թաղուած ըլլալը, որովհետեւ քահանաները մերժած էին զինք պաշտօնապէս թաղել: Կրնա՞ս երեւակայել:
 
-Արդեօ՞ք նոյն այս անկեղծութեան հետեւանքն է, որ ձեր ելոյթներուն ընթացքին յաճախ շատ համարձակ կատակներ կ՚՛ընէք երբեմն  նոյնիսկ  Աստուծոյ հետ կապուած: Արդեօք չէ՞ք կարծեր որ ժողովուրդէն որոշ խաւ մը կրնաք նեղացնել:

Գիտեմ որ ժողովուրդէն մաս մը կրնայ նեղանալ, բայց եթէ այդպիսի հաշիւներ ընեմ, գործս պէտք է փոխեմ, որովհետեւ ինչ ալ ընես անպայման մարդիկ պիտի ըլլան որոնք պիտի նեղանան:
 
-Հռչակաւոր Ռուս գրող Անթոն Չեխովը կ՛ըսէ, թէ միայն հումոր ունեցող մարդիկ կրնան իր ողբերգութիւններուն խորքը հասկնալ: Արդեօք դո՞ւք ալ հումորը ընտրած էք քանի որ ձեզի բաժին ինկած տառապանքը մեծ եղած է:

Շատ հաւանաբար: Չեխովին ըսածին մէջ մեծ ճշմարտութիւն կայ: Ես ալ կը հաւատամ, որ հակառակն ալ ի զօրու է: Միայն ողբերգութեան գիտակցութիւնը ունեցող մարդիկ են որ կրնան իմ հումորս ամբողջովին հասկնալ: Միշտ կ՛ըսեմ, որ եթէ ես ցաւ չունենայի, ի՞նչ պէտք ունէի խնդուք փնտռելու:
 
-Դաժան հարց՝ եթէ ձեր շնորհքներէն մէկնումէկէն պիտի հրաժարիք, ո՞ր մէկը կ՛ընտրէք:

Շատ մեծ դժուարութեամբ եւ մեծ ցաւով պիտի ըսէի դերասանութիւնը, որովհետեւ նկարչութիւնը եւ գրելը ներաշխարհս մաքրելու համար անհրաժեշտութիւններ են: 
 
-Եթէ Ալատտինի լամբը գտնէք, ի՞նչ պիտի ըլլան ձեր երեք ցանկութիւնները:

Առողջութիւն, բաւականաչափ դրամ որ շուրջիններս ուրախացնեմ, իսկ երրորդ խնդրանքս կ՛ըլլայ այդ լամբէն չորս- հինգ հատ եւս ունենալ:
 
-Որո՞ւ կարծիքը աւելի կարեւոր է ձեզի համար, ըլլայ նկարչութեան, խաղարկութեան կամ գրելու պարագային. Քննադատներո՞ւն թէ հանդիսատեսին:

Հանդիսատեսին: Միշտ հանդիսատեսին: Կամ աւելի անկեղծ ըլլալու համար, տարիներու ընթացքին շուրջդ կը հաւաքես որոշ անձեր, որոնց իսկապէս կը յարգես եւ որոնց կարծիքը շատ կարեւոր կ՛ըլլայ քեզի համար:
 
-Անգլիացիները կ՛ըսեն՝ Եթէ երկու ոչխարի ետեւէ վազես, անոնցմէ ոչ մէկը կը բռնես: Դուք ճիշդ հակառակը կ՛ապացուցէք. Ինչպէ՞ս կրնաք համատեղ յաջողութիւն գտնել քանի մը ծիրէ ներս:

Այո, ասոր հայերէն տարբերակն ալ կայ: Հայրս կ՛ըսէր, որ իշուն առջեւ եթէ երկու պնակ դնես՝ անօթի կը մնայ: Որոշ ճշմարտութիւն մը կայ ասոր մէջ, բայց եթէ ինծի պէս յամառ ես, կամ շատ անօթի, դիմացդ քանի պնակ ալ դնեն կը լափես: Արուեստի պարագային, ուշ կամ կանուխ կ՛անդրադառնաս, որ բոլոր արուեստներն ալ այս կամ այն ձեւով զիրար կ՛ամբողջացնեն: Մէկ խօսքով եթէ աստղանաւորդ կ՛ուզես ըլլալ եւ ատամնաբոյժ՝ կեանքդ շատ աւելի կը դժուարանայ:
 
-Ինծի կը թուի, թէ Հայոց Պատմութիւնը լաւ սերտած էք եւ ընդհանրապէս շատ կը կարդաք: Ինչպէ՞ս քաջալերել նոր սերունդը որ այսքան technology-ով հանդերձ գիրք սիրեն ու կարդան:

Այո, շատ կը կարդամ: Կարդալը ամէնէն մեծ հաճոյքս է: Բայց հարցումիդ լաւ պատասխան չունիմ: Միայն կրնամ ըսել որ եթէ նոր սերունդին ձեռքը լաւ գիրք տաս, հետաքրքրական գիրք տաս, հաճոյքով պիտի կարդայ: Բայց կարեւոր է որ այդ հաճոյքը շատ փոքր տարիքէն մէջը արթննայ: Այսինքն երեխան ծնած վայրկեանին արդէն գիրքի մշակոյթին պէտք է ծանօթանայ եւ գիրքերու հետ ապրի:
 
-Միքայէլ Մանուէլեանի  նշանաւոր վիպակին մէջ, կրկեսի մը ծաղրածուն, հազարաւոր մարդոց ծիծաղ պատճառելէ ետք, կը մեկնի հոգեբանին քով, ձերբազատուելու իր ընկճուածութենէն: Մարդ ուրախացնելը յոգնեցուցի՞չ է թէ գոհացուցիչ:

Երկուքն ալ: Մարդ ուրախացնելը ամէնէն դժուար բաներէն մէկն է: Իսկապէս: Ճիշդ այդ պատճառաւ, թէ՛ գոհացուցիչ է, եւ թէ՛ յոգնեցուցիչ:

ՎԵՐՋ ՀԱՐՑԱԶՐՈՅՑԻ
 
Թող ձեր տարածած արուեստն ու արձակած ժպիտները պումերանկի մը նման վերադառնան ձեզի ու ձեր կեանքը լեցնեն անսահման երջանկութեամբ:

Լուսանկարներ՝ Մհեր Վահագնի


Posted on Friday, November 29, 2013 (4756 reads), comments: 0
 
Post a Comment     Azad-Hye Forum
    Print News
Bookmark and Share


Announcements
Azad-Hye Diary
UAE Armenians
















   


Home · News · Forums · Articles · Directory · Links · Downloads · Photos · Services · Diary · Events Calendar · About Us

Copyright © Azad-Hye, 2003-2009. All Rights Reserved.